-Գլոբալիզացիայի դարաշրջանն ավարտված է։
Տասնամյակներով հետևելով առևտրի դեֆիցիտին
և աշխատատեղերի արտերկիր տեղափոխմանը,
փորձում ենք հասկանալ դրա պատճառները։
Ինչու՞ հանձնել սեփական տնտեսության ճակատագիրն այլ երկրների:
Ինչու՞ չարտադրել այն ամենն, ինչ անհրաժեշտ է
հենց այստեղ՝ Միացյալ Նահանգներում:
Ինչու՞ չընտրել տնտեսական անկախությունը։
Սա մի նոր համարձակ գաղափար է:
Միայն թե...այնքան էլ նոր չէ։
Արդեն փորձ է արվել այն իրականացնել,
բայց մի փոքր խնդիր է առաջացել,
որը կարող է հանգեցնել ամբողջական աղետի:
[Երաժշտություն է հնչում]
Միջազգային առևտուր:
Երկու այնքան հետաքրքիր բառ, որը...
հավանաբար կստիպի ձեզ բղավել:
Մենք ձեզ շատ լավ ենք հասկանում։
Տնտեսագիտության մեջ նման բաներ լինում են:
Ահա թե ինչումն է բանը.
եթե մենք հասկանանք առևտրի սկզբունքը,
տնտեսագիտության մնացած մասը հասկանալը շատ ավելի հեշտ կդառնա:
Սկզբունքը բացատրում է հետևյալը.
հարստության մասին մեր հիմնական կարծրատիպերը սխալ են...
Ի՞նչ ենք ուզում ասել։
Սկսենք սրանից՝
մոտավորապես վերջին 70 տարիների ընթացքում
աշխարհը հզոր առաջընթաց է ապրել
միջազգային առևտրում:
Ապրանքների կամ ծառայությունների մեջ, որոնք արտադրվում են մեկ երկրում,
ապա վաճառվում մեկ ուրիշին:
Եվ այս ընթացքում
աշխարհը մոտ 10 անգամ հարստացել է:
Սա, իհարկե, չի նշանակում
որ այս ողջ հարստության պատճառն առևտուրն է։
Բայց դա գրեթե ապացուցում է,
որ առևտուրը չի վնասում տնտեսական աճին։
Համաշխարհային բանկի տվյալներով,
1990 թվականից առևտրի միջոցով
ամբողջ աշխարհի մարդկանց եկամուտը աճել է գրեթե 25%-ով,
և 50%-ով աշխարհի ամենաաղքատ երկրներում։
ԱՄՆ-ում յուրաքանչյուր հինգ աշխատատեղից մեկը
ինչ-որ կերպ կապված է միջազգային առևտրի հետ։
Իրականում,
80-ից ավելի երկրի առաջատար տնտեսագետների շրջանում հարցում անելուց հետո,
այսինքն բոլորովին տարբեր տեսանկյուններով մարդկանց,
մենք չգտանք որևէ մեկին,
որն ասաց, որ երկիրն ավելի լավ կլիներ առանց ազատ առևտրի։
Սա լրիվ...անտրամաբանական է, չէ՞։
Ինչպե՞ս կդառնանք ավելի հարուստ,
եթե մեր փողի մեծ մասն ուղարկենք արտերկիր:
Եթե տարօրինակ է թվում,
մտածեք հետևյալը՝
պատկերացրեք, որ դուք որոշել եք դառնալ լիովին ինքնաբավ,
այսինքն՝ աճեցնել սնունդը, կարել հագուստը,
արտադրել էլեկտրաէներգիա:
Այսինքն՝ պատկերացրեք կյանքը Վերմոնտում:
Դուք կարող եք այդպես անել,
բայց կա մտավախություն, որ ձեր արտադրած ապրանքների որակը
ավելի վատը կլինի, քան եթե դրանք գնեք...
Դե,արտադրողից,որը գիտի,թե ինչ է անում:
Դուք նույնպես բաց կթողնեք
ավելի շատ վաստակելու հնարավորությունը,
չանելով այն,ինչը ձեզ մոտ լավ է ստացվում:
Ահա թե ինչու մեզանից շատերը ժամանակակից աշխարհում
այդպես չեն ապրում։
Ի վերջո, այդպես վարվելով, մենք կարող ենք ավելի շատ գումար վաստակել
և ստանալ ավելի որակյալ ապրանքներ և ծառայություններ:
Հիշու՞մ եք լոկդաունի ժամանակ
ինքներդ ձեր մազերը կտրելը:
Այս մոտեցման մեկ այլ առավելությունը՝
որքան ավելի շատ մարդ է
փորձում բիզնես սկսել,
այնքան բարձր է մրցակցությունը
և հետևաբար՝ ավելի ցածր են գները:
Նույն սկզբունքն ազատ առևտրի հիմքում է:
Եթե ​​մարդիկ ամբողջ աշխարհում անեն այն, ինչը նրանք լավագույնս են անում,
մենք բոլորս կհաղթենք՝
ծախսերի կրճատումից մինչև ավելի որակյալ ապրանքներ։
Իսկական շահու՛մ է:
Դե...համարյա:
Ավելի ճիշտ՝ մտածեք, որ շահում է, բայց մի թերություն ունի:
Ահա թե ինչու՝
տնտեսագետներից շատերը, որոնք շտապեցին հայտարարել,
որ առևտուրն օգուտ կտա միայն երկրին,
ձեզ նաև կասեն, որ ոչ բոլորն են շահելու։
Արտասահմանյան մրցակցությունը կարող է դուրս մղել ամերիկյան ընկերություններին
շուկայից ու մարդկանց զրկել աշխատանքից։
Երբ Ամերիկան ​​ընդլայնեց առևտուրը Չինաստանի հետ
երկրի որոշ հատվածներ հատկապես շատ տուժեցին:
Նախկինում աշխույժ արդյունաբերական շրջանները
հիմա վերածվել են ուրվական քաղաքների:
Մարդիկ ամեն բան կորցրեցին:
Սա կարող է մերժման համար հիմնավոր պատճառ լինել:
Ինչու՞ է անհրաժեշտ առևտուրը,
եթե դրանից տառապում է բնակչության ամենախոցելի հատվածը:
Դե ինչ, չբարդացնե՞նք խնդիրը:
Միակ բանը, որ կարող էր ավելի վատ լինել
խոցելի ամերիկացիների համար, քան ազատ առևտուրը...
ազատ առևտրի բացակայությունն է։
Հետազոտությունները ցույց են տալիս,
որ այդ առևտրային սահմանափակումը ոչ միայն բարձրացնում է գները,
այլ այն ամենաշատն ազդում է
ամենաաղքատ ամերիկացիների վրա:
Ըստ տվյալների՝ ամենաաղքատ ամերիկացիները
ներմուծման մաքսատուրքերի պատճառով մոտ 5 անգամ ավելի շատ
եկամուտ են կորցնում,քան՝ ամենահարուստները։
Գուցե աշխատատեղերը պաշտպանելու համար արժե,
սակայն...ահա թե ինչ կասեմ:
Ե՞րբ 2018 թ.-ին ԱՄՆ-ում մաքսատուրքեր սահմանեցին
ներմուծված պողպատի և ալյումինի համար,
մոտ 1000 աշխատատեղ բացվեց
պողպատագործների համար...
Սակայն հանգեցրեց 75000 աշխատատեղի կրճատման
պողպատ օգտագործող արդյունաբերություններում:
Ապրանքների գների բարձրացումը
հանդիսանում է բիզնեսի փակման
և աշխատատեղերի կրճատման պատճառ:
Կա միայն մեկ եզրակացություն՝
պարզ լուծումներ չկան:
Ինչ էլ որ անենք առևտրի ոլորտում՝
իրական արժեքի հետ կառնչվենք:
Սա մեզ հանգեցնում է երկու հարցի.
Հարց 1` ո՞ր ճանապարհը նվազագույն վնաս կպատճառի:
Հարց 2՝
ինչպես օգնել տուժած մարդկանց
հաղթահարել հետևանքները,
քանի որ այս խնդրի համար հեշտ լուծում գոյություն չունի:
Դե, բացի Վերմոնտ տեղափոխվելուց:
Բայց հավատացեք մեզ, դուք դժվար թե ցանկանաք լիովին անցնել Վերմոնտի:
[Ուրախ երաժշտություն է հնչում]